Centraal in hoe ik het gedicht opvat, is het woord "ik". Het gaat om de beleving (in het hoofd) van de dichter als hij naar buiten gaat. Daarbij ondergaat hij, zoals ik onderaan mijn bericht schreef "zonder de geijkte beelden van bloei en vogelzang", de lente die eerder verbaast dan verrukt. Als beeld van de lente gebruikt hij "iemand die uit het ziekenhuis ontslagen is" een nieuw begin blauw als de lucht. Die verbazing heeft naar mijn idee ermee te maken dat de koude (Russische) winter eindeloos leek en de lente niet aan de orde. Het boek waarnaar je verwijst is waarschijnlijk "Silent spring" van Rachel Carson. Mijn biologieleraar opende mij met dit boek 55 jaar geleden de ogen, waarvoor nog steeds dank. Dank voor je doordachte reactie.